نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

• شاهرخ رزمجو

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

چکیده

چکیده: نبونئید، بازپسین شاه دوران بابل-نو برای زنده کردن دوبارۀ آیین‌های کهن میانرودانی، با جستجو در نوشته‌های باستانی بابل و کاوش در مکان‌های مدفون‌شده، توانست جزئیاتی دربارۀ اِنتوها یا "کاهنه‌های بلندپایه" در پرستشگاه‌ها بیابد تا سنت فراموش‌شدۀ خدا-همسری در میانرودان باستان را بار دیگر از نو برقرار سازد. او با استناد به یک ماه گرفتگی، دختر خود را به همسری خدای سین، خدای ماه درآورد و نام اِن-نیگلدی-نانّا، را بر او نهاد. اِن-نیگلدی-نانّا، در کنار زیگورات اور در بنای گیپَرو که اقامتگاه کهن اِنتوها بود و پدرش آن جا را بازسازی کرده بود، اقامت گزید و ادارۀ پرستشگاه و امور اقتصادی آن را برعهده گرفت. با این کار، نبونئید میان خود و خدای ماه پیوند خانوادگی برقرار می‌کرد و به چند هدف سیاسی و اقتصادی مهم نیز دست می‌یافت که مهمترین آن تحکیم جایگاه خدای سین در برابر مردوک، خدای بزرگ بابل بود. کارهای نبونئید، مخالفت و خشم روحانیان بابل را برانگیخت و جایگاه نبونئید را پیش از سر رسیدن کورش بزرگ به شدت تضعیف کرد. اما زندگی و جایگاه دختر نبونئید به عنوان کاهنۀ بزرگ پرستشگاه سین و همسر خدای ماه در اور با سقوط پدرش تغییر نکرد. او در کنار انجام وظایف آیینی روزانۀ خود و ادارۀ پرستشگاه به کاوش‌ در محوطه‌های باستانی جنوب میانرودان و گردآوری آثار کهن پرداخت که این کار تا دوران پادشاهی داریوش بزرگ همچنان ادامه داشت. اما آنچه کمتر به آن توجه شده این است که گزینش او به عنوان کاهنۀ پرستشگاه تا پایان عمر، به خواست نبونئید و برای تحکیم موقعیت سیاسی‌اش بود و خود اِن-نیگلدی-نانّا در این انتخاب ناگزیر، چاره‌ای جز اطاعت نداشته است. این بازتابی از واقعیت قدرت در جوامع باستانی میانرودان است.

کلیدواژه‌ها

• خدا-همسری،'
• اِن-نیگلدی-نانّا،'
• نبونئید،'
• بابل،'
• خدای سین،'
• اور،'
• '
• اِنتو.'

موضوعات

• برای مشاهده مقالات مرتبط با موضوع، روی نام موضوع کلیک کنید.

عنوان مقاله [English]

Heavenly Bond or Earthly Politics: Nabonidus’ Effort to Re-establish the Cult of Theogamy in Mesopotamia

نویسنده [English]

• shahrokh razmjou

چکیده [English]

Abstract: In his attempt to revive ancient Mesopotamian traditions, Nabonidus, the last king of the Neo-Babylonian period, searched the old texts, excavated some buried sites and found detailed instructions about the cult of the entu, the high priestesses of temples. He then re‑established the long‑forgotten tradition of theogamy of ancient Mesopotamia. By referring to a lunar eclipse, he selected his daughter as the wife of Sin, the Moon God and named her En-nigaldi-nanna. She resided next to the ziggurat of Ur in the old residence of the entu, which was reconstructed by her father, and she started to govern the temple and its economic activities. By this act, Nabonidus created a familial bond with the Moon God. This enabled him to pursue several political and economic objectives, the most important of which was strengthening the status of Sin against Marduk, the supreme god of Babylon. His deeds, however, angered the priests of Babylon and eventually weakened his status by the time of Cyrus the Great’s arrival. After her father lost the throne of Babylon, En-nigaldi-nanna’s life and status as the high priestess of the temple of Sin at Ur and the wife of the Moon God remained unchanged. She conducted excavations in ancient sites of southern Mesopotamia and started to collect artifacts. She continued such activities into the reign of Darius the Great. Yet, it has remained comparatively underappreciated that her designation as high priestess of the sanctuary for life was orchestrated by Nabonidus as a means of reinforcing his political authority. In the face of this unavoidable appointment, En-nigaldi-Nanna had no alternative but to submit. This reflects the underlying realities of power in ancient Mesopotamian societies.

کلیدواژه‌ها [English]

• Theogamy,'
• En-nigaldi-nanna,'
• Nabonidus,'
• Babylon,'
• Sin,'
• Ur,'
• '
• entu.'