<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران</PublisherName>
				<JournalTitle>مطالعات باستان شناسی</JournalTitle>
				<Issn>2251-9297</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>One, Two, and Three: How to Count the Real Number of Archaeological Chipped Stones? An Experimental Investigation on the Counting Methods of Fragmentary Chipped Stones</ArticleTitle>
<VernacularTitle>یک، دو، سه: چگونه دست‌ساخته‌های سنگی را بشماریم؟ مطالعۀ روش‌های شمارش دست‌ساخته‌های سنگی شکسته با استفاده از بازسازی تجربی الگوهای شکستگی</VernacularTitle>
			<FirstPage>47</FirstPage>
			<LastPage>63</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">56670</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22059/jarcs.2015.56670</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مژگان</FirstName>
					<LastName>جایز</LastName>
<Affiliation>پژوهشگر پسادکتری دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>حامد</FirstName>
					<LastName>وحدتی نسب</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>Chipped stones, like many other archaeological artifacts, change in their original context. One of the most important changes is breakage. Although it is clear that chipped stones which are gathered by archaeologists might have been broken, there have been few discussions made on the estimating the original number of chipped stones before breaking. In this article we have introduced different methods of counting broken fragments of chipped stones when refitting is impossible. Seven different assemblages of chipped stones have been experimentally broken and their fragments have been counted by using different methods in order to find the competible methods to count fragments of chipped stones in an archaeological assemblages.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">مجموعه دست‌ساخته‌های سنگی را پیش از آن که باستان‌شناسان کشف و گردآوری کنند، همچون سایر داده‌های باستان‌شناسی در طی زمان و در بستر خود دچار تغییراتی می‌شوند که یکی از عمده‌ترین آن­ها شکستگی است. گرچه واضح است که دست‌ساخته‌های سنگی دچار شکستگی می‌شوند، یافتن روشی برای تخمین ترکیب­بندی اولیة مجموعة دست­ساخته­ها پیش از شکستگی دشوار است. در این نوشتار به این مسئله پرداخته شده است که برای شمارش دست‌ساخته‌های سنگی باید از روش‌های خاصی پیروی کرد و روش‌های کنونی شمارش دست‌ساخته‌های سنگی توضیح داده شده‌ و علاوه بر آن، روش جدیدی برای شمارش تراشه‌های شکسته معرفی شده است. با استفاده از مطالعات تجربی، هفت مجموعة دست‌ساخته‌های سنگی در معرض عوامل شکستگی قرار گرفته‌اند و سپس روش‌های مختلف شمارشی برای شمارش قطعات شکستة آن­ها استفاده شده است تا مشخص شود کدام روش‌ها در شمارش مجموعه دست‌ساخته‌های سنگی شکسته و تخمین تعداد دست‌ساخته‌ها پیش از آن که دچار شکستگی شوند، دقت بیشتری دارند.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دست‌ساخته‌های سنگی شکسته</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تافانومی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">روش‌های شمارش</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jarcs.ut.ac.ir/article_56670_93643068998e27fc90ba12b5c9ceccc2.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
