حمید نظری؛ ژان فرانسوا ریتز؛ مگالی ریزا؛ رضا سلامتی؛ شنون ماهان؛ محمد علی شکری؛ ژان لوک میشلت؛ میشل مسلوت؛ محمد فروتن؛ شیرین زارعی
چکیده
گسل آستانه بهطور کلاسیک بهعنوان سرچشمه ویرانگرترین رخداد لرزهای تاریخی در شمال خاوری ایران یعنی زمینلرزه 856 کومس با بزرگی تخمینی بین 4/7 تا 9/7 توصیف می شود. در این مقاله بر پایه نتایج به دست ...
بیشتر
گسل آستانه بهطور کلاسیک بهعنوان سرچشمه ویرانگرترین رخداد لرزهای تاریخی در شمال خاوری ایران یعنی زمینلرزه 856 کومس با بزرگی تخمینی بین 4/7 تا 9/7 توصیف می شود. در این مقاله بر پایه نتایج به دست آمده از پژوهش های پارینه لرزهشناسی برآمده از ترانشههای پنجگانه AT1 AT4, AT3, AT2 و AT5 در راستای گسل آستانه به تعیین بزرگای لرزه های گذشته و دوره بازگشت آنها میپردازیم. مطالعۀ پارینه لرزهشناسی در دو ساختگاه کفه گلی پلایا و گرابن در راستای گسله، شواهدی از 5 تا 8 رخداد لرزهای کهن را ارائه مینماید که با استفاده از تاریخگذاری لومینسانس و رادیو کربن تعیین سن شدهاند. جوانترین گسیخت لرزهای در ترانشه AT5 در بازۀ زمانی BP 20 ± 700 سال و 140 ± 1370 سال سن IRSL دیده شد که میتواند منطبق بر گسیخت تاریخی زلزله کومس باشد. واکاوی و اندازهگیریهای ریخت زمین ساختی در امتداد پهنه گسلی جابهجایی هم ارز 3/0± 9/3 متر را برای زمینلرزه پیش از آخر برآورد مینماید. گسیختگی سطحی نشاندهنده بزرگای گشتاوری بین 3/7 و 5/7 قابل مقایسه با بزرگی تخمینی برای رخداد تاریخی کومس است. توزیع رخدادهای گذشته در طول زمان نشانگر یک الگوی لرزهای شبه دورهای با دوره بازگشت میانه 230 ± 1800 سال است